Lotgenotencontact

Het lotgenotenforum van Leven met Alzheimer.nl is een forum waar lotgenoten elkaar steunen, informeren en helpen. Gun elkaar daarbij de ruimte en wees vriendelijk voor elkaar.

Leven met Alzheimer.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden. Klik hier voor ons moderatorbeleid.

LET OP: Deze website is geen vervanging van een officieel medisch consult. Als u klachten heeft, adviseren wij u ten sterkste om met uw eigen behandelend arts of huisarts contact op te nemen. U kunt uw medische vragen natuurlijk ook stellen in de rubriek 'Vragen'. U krijgt dan antwoord van onze medisch specialist.

(advertentie)

diana

Geschreven op: Donderdag 7 Februari 2013 om 20:16
Ongepast of beledigend?

Beste mensen,

Twee weken geleden heb ik samen met mijn broer mijn vader weggebracht naar een verpleeghuis. Het ging voor mijn moeder niet meer. geregeld was mijn vader boos, soms agressief en is ook een avond vier uur vermist geweest. Al met al weet ik dit met mijn verstand heel goed maar oh wat is dit een lastig en intens zwaar besluit.
Het was ins aangeraden om niets te zeggen maar hem gewoon mee te nemen, mijn vader was bij het afscheid, angstig/verdrietig/boos. Met lood in mijn schoenen ging ik de volgende dag bij hem op bezoek, maar hij dacht dat hij daar al twee weken woonde. Toch de keren dat we op bezoek zijn is hij verdrietig. En dat doet zeer veel pijn. Het moment van afscheid nemen zal ik nooit vergeten en maakt me nog steeds enorm verdrietig!
Is er iemand die dit herkend en daar is met mij over willen oraten? 

Reacties op dit bericht:


Geschreven door: Terry op Dinsdag 26 Maart 2013 om 23:10 Ongepaste reactie?

Beste Diana,
Ik herken je verhaal helemaal en heb hetzelfde meegemaakt . In augustus mijn vader naar een verpleeg tehuis gebracht en ook bij ons was dit heel verdrietig en zwaar. Ik zou graag met je in contact komen om verhalen en tips uit te wisselen.
Groetjes, Terry


Geschreven door: Jeffrey op Zondag 21 September 2014 om 10:18 Ongepaste reactie?

Ik herken het smiley. Ik zit in dezelfde situatie. Mijn pa was een topvent, helaas besefte ik mij dat pas toen hij al ziek was. De band thuis was er niet echt. Mede door een narcistische moeder. Mijn moeder kon het ook niet meer aan en vorig jaar october hebben we ons pa ook verhuist zegmaar. Met mijn ex hebben zijn we toen naar mijn ouderlijk huis gereden en was het zover. Hij stond zoals gewoonlijk in de lades van de kast te snuffelen maar wist eigenlijk niet wat hij zocht. Wat kleine spulletjes meegenomen en naar verzorgingshuis gereden. Herinner me n og het moment hij in zijn kleine kamertje binnenliep en de douche bekeek en zijn bed daar en zei ziet er best goed uit. Klein tafeltje in de hoek gezet en wat fotos en een lampje, en toen moesten we weggaan. Ongelovelijk moeilijk moment. We hadden pa gedumpt zo voelt het. Vind het bijzonder moeilijk hem te bezoeken. Ben eerlijk gezegd nu 4 keer geweesdsmiley. Laatste keer was vorige week. Opende de deur van de afdeling en in de gang in de verte zag ik iemand zitten op een stoel achter een glazen wand. Op weg daarnaartoe zag ik in de woonkamertjes links en rechts van deze gang dat alle mensen aan het eten waren. Dacht nou 1 iemand heeft geen trek. Kwam dichterbij en zag dat mijn pa in de stoel zat te slapen. Ging naast hem zitten en streek over zijn hand. Hij ontwaakte en keek me aan zonder gevoel van heee jeff leuk dat je er bent ofzo, maar meer een neutrale blik. Woon jij hier niet verderop zei hij? Nee pa ik ben je zoon jef. Ik liet hem wat fotos zien van mijn freesmachine die ik net had gekocht en de klok die ik er mee had gemaakt. Mijn pa was klokkengek en vroeger ook meubelmaker geweesd, dus ik dacht dat vind ie vast leuk. De reactie was vrij vlaksmiley. Toen werd hij alweer opgehaald door de begeleiding en bleef ik acghter in de lange lege gang. Heb me nog nooit zo kut gevoeld in mijn leven als op dat moment. Wat een verschrikkelijke rotziekte! Zodra ik wakker word denk ik alweer aan hem. Het is te laat besef ik me dan..heel veel sterkte hierboven ook, t is heel lastigsmiley


Geschreven door: erica.pohl54@gmail.com op Zaterdag 8 Augustus 2015 om 22:59 Ongepaste reactie?

Beste mensen
Van mijn vriend de zuster haar man heeft Alzheimer
Hij is 70 jaar oud zij 71 jaar
Hun zoon van 48 jaar woont nog thuis
Zij ik zeg maar Mia heeft pas 2 keer in het ziekenhuis gelegen voor hartoperatie
Zij kan het niet meer aan om met haar partner ook al zijn ze 45 jaar samen te leven hij heeft alle aandacht nodig is soms agressief alles moet zo gaan als hij het wil
Wat moet en kan zij doen ik kan het niet meer langer aan zien ben gewoon bang


Reageer nu op dit bericht:

Let op! Alle vragen en antwoorden worden geÔndexeerd door diverse zoekmachines. Als u niet wilt dat uw persoonlijke gegevens via internet gevonden kunnen worden, dan moet u deze zeker niet in uw vraag verwerken.

Als u medische informatie aanhaalt die niet uit uw persoonlijke omgeving komt, dan is een bronvermelding gewenst. Uiteraard is het de bedoeling dat de medische informatie die u noemt naar uw beste weten de juiste is. Het is niet de bedoeling dat u reclame maakt op dit forum.

Lees voordat u reageert ook onze huisregels.

Disclaimer over bijwerkingen: U kunt als patiŽnt zelf uw bijwerking melden bij het Lareb. Het Lareb verzamelt alle bijwerkingen van geneesmiddelen en vaccins in een databank. Door het melden van een bijwerking draagt u bij aan de veiligheid van geneesmiddelen en vaccins. Melden gaat eenvoudig via het online meldformulier.

Typ uw naam en uw bericht in en druk daarna op 'Voeg bericht toe'.

Uw naam: 
   
Uw bericht: 


(advertenties)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Leven met Alzheimer.nl toe aan je favorieten! Favorieten
(advertenties)